Op het moment dat ze het goed controleerden, werd alles eindelijk duidelijk. Op het eerste gezicht zag het er onschuldig genoeg uit. Maar op het moment dat ze het eruit haalden, kwam de geur vrijwel meteen opzetten. Niet overweldigend. Gewoon bekend. Er zat troebel water op de bodem, opgesloten in een container die niemand maandenlang had schoongemaakt. Het voorwerp zelf was voortdurend gebruikt tijdens elke dieptereiniging en daarna teruggeplaatst waar het altijd was gebleven – nat, ingesloten en vergeten. De wc-borstel. Het was de hele tijd stilletjes de bron van de geur geweest.
En toen ze zich dat realiseerden, leek het probleem ineens duidelijk. Elke keer dat de borstel werd gebruikt, werden vocht en bacteriën terug in de houder gezogen, waardoor precies het soort vochtige omgeving ontstond waar geurtjes goed gedijen. Daarom raden schoonmaakexperts aan om de borstel te laten drogen voordat je hem opbergt en om zowel de borstel als de houder regelmatig te desinfecteren. Sommigen zetten de steel na gebruik zelfs een paar minuten onder de wc-bril zodat het overtollige water eerst weg kan druppelen.
Het klinkt als een kleine gewoonte. Maar nadat ik de borstel goed had schoongemaakt en de houder had uitgewassen, was het verschil meteen merkbaar. De geur verdween volledig. En voor het eerst in maanden voelde de badkamer weer schoon aan.