Deze delen van groenten en fruit gooi je waarschijnlijk weg, terwijl ze juist vol vezels zitten

Bij het klaarmaken van groenten en fruit hebben we vaak dezelfde routine. We snijden de bladeren eraf, schillen de schil en verwijderen harde steeltjes voordat alles de pan in gaat. De restjes verdwijnen in de compostbak of bij het afval. Meestal staan we daar niet eens bij stil.

Maar misschien is dat wel zonde. Onderzoekers van King's College London hebben verschillende delen van groenten en fruit onderzocht die we normaal gesproken weggooien. Hun bevindingen roepen een interessante vraag op: hoeveel vezels verdwijnen er eigenlijk in de afvalbak voordat we überhaupt beginnen met koken?

Wat hebben de onderzoekers ontdekt?

De studie, gepubliceerd in het International Journal of Food Sciences and Nutrition, onderzocht twaalf soorten verse groenten en fruit. De onderzoekers vergeleken het vezelgehalte van de delen die we normaal gesproken eten met dat van schillen, bladeren, zaden en steeltjes die vaak worden weggegooid.

Bij tien van de twaalf onderzochte producten bleken de weggegooide delen meer vezels te bevatten dan de delen die we doorgaans eten. Vooral bij ananas was het verschil opvallend: de schil en de harde kern bevatten samen 453,7 procent meer vezels dan het vruchtvlees.

Er was wel een uitzondering. De stelen van broccoli bevatten 28,4 procent minder vezels dan de roosjes. Niet ieder restje is dus automatisch vezelrijker, maar sommige delen zijn het bewaren zeker waard.

Hoeveel gooien we eigenlijk weg?

De delen die normaal gesproken worden weggegooid, maakten tussen de 24,97 en 48,18 procent uit van het totale rauwe gewicht van de onderzochte groenten en fruit. Bij sommige producten verdwijnt dus bijna de helft in de afvalbak voordat je begint met koken.

Volgens onderzoeksleider dr. Rachel Gibson, verbonden aan King's College London, betekent dat niet alleen verlies van voedingsstoffen, maar ook van geld. Je gooit immers een behoorlijk deel weg van de producten waarvoor je hebt betaald.

De cijfers betekenen niet dat ieder huishouden zoveel voedsel verspilt. Ze laten wel zien hoeveel van bepaalde groenten en fruit bij het schoonmaken verloren kan gaan.

Drie restjes die je kunt bewaren

Je hoeft natuurlijk niet ineens iedere schil of steel op te eten. Er zijn een paar eenvoudige manieren om meer uit je dagelijkse groenten en fruit te halen.

Bladeren van bloemkool: Gooi deze niet meteen weg. Was de bladeren, verwijder beschadigde stukjes en rooster ze met een beetje olie en kruiden in de oven. Je kunt ze ook fijnsnijden en toevoegen aan soep of een roerbakgerecht.

Schil van kiwi: Ook de schil van een kiwi kun je eten. De licht harige structuur is misschien even wennen, maar als je de vrucht goed wast, kun je hem gewoon in dunne plakjes snijden en met schil en al eten.

Stronk van broccoli: Hoewel de stronk minder vezels bevat dan de roosjes, hoef je hem niet weg te gooien. Schil de taaie buitenkant, snijd het zachte binnenste in stukjes en voeg die toe aan soep of een roerbakgerecht. Je kunt de stukjes ook invriezen voor later.

Let wel op met schillen van groenten en fruit

Niet iedere schil kun je zomaar opeten. De onderzoekers wijzen erop dat weggegooide plantendelen soms hogere concentraties bestrijdingsmiddelen kunnen bevatten, naast andere stoffen die van nature in planten voorkomen. In hun onderzoek bespreken ze ook dat wassen, koken en blancheren bepaalde resten kunnen verminderen. Hoe goed dat werkt, hangt af van het product en de betreffende stof.

Was groenten en fruit daarom altijd goed en controleer de voedselveiligheidsadviezen voordat je onbekende schillen aan je maaltijden toevoegt. Wassen helpt, maar betekent niet dat alle resten van bestrijdingsmiddelen verdwijnen.

Je hoeft niet ieder restje te gebruiken

De onderzoekers vroegen ook veertig medewerkers en studenten van King's College London wat hen zou kunnen motiveren om meer van deze normaal gesproken weggegooide delen te eten. Vooral de mogelijke gezondheidsvoordelen, en dan met name het extra vezelgehalte, spraken de deelnemers aan. Duurzaamheid speelde een minder grote rol. Sommige deelnemers maakten zich bovendien zorgen over de verteerbaarheid en vonden het idee om onbekende plantendelen te eten niet prettig. Dat blijkt uit het nieuwsbericht van de universiteit.

En dat is begrijpelijk. Je hoeft jezelf niet te dwingen iets te eten wat je niet lekker vindt. Maar de volgende keer dat je bloemkool of broccoli klaarmaakt, kun je misschien toch even naar de bladeren en de stronk kijken. Wat normaal gesproken in de afvalbak belandt, kan zomaar een lekkere en vezelrijke toevoeging aan je volgende maaltijd zijn.