Wat reizigers proberen te vermijden is bedwantsen. En de ongemakkelijke waarheid is dat zelfs dure hotels er niet helemaal immuun voor zijn. Dat komt omdat bedwantsen niet verschijnen omdat een kamer “vies” is Ze reizen. Stilletjes. Ze kruipen in bagage, kleding en stof van vorige gasten voordat ze zich verspreiden naar matrassen, tapijten en gestoffeerde meubels. Dat is precies de reden waarom ervaren reizigers vermijden om hun koffer zachte oppervlakken te laten aanraken voordat ze eerst de kamer hebben gecontroleerd.
De badkuip fungeert als een tijdelijke veilige zone. Niet omdat bedwantsen niet in badkamers kunnen voorkomen, maar omdat gladde badkuipen ze heel weinig plekken geven om zich te verstoppen of te beklimmen in vergelijking met met stof beklede ruimtes. Die kleine gewoonte creëert een barrière tussen je spullen en de rest van de kamer terwijl je de plekken inspecteert waar bedwantsen het meest waarschijnlijk verborgen blijven. En als er een probleem is, kan een vroegtijdige ontdekking alles veranderen.
Voordat de koffer opengaat. Voordat de kleren worden uitgepakt. Voordat de reis je naar huis volgt. Het vreemde is hoe eenvoudig het hele proces eigenlijk is. Je legt de bagage in de tobbe. Je inspecteert de naden van de matras, het bedframe en de stof eromheen op kleine donkere vlekjes, huidschilfers of de insecten zelf. De hele controle duurt meestal minder dan vijf minuten. Maar reizigers die al met bedwantsen te maken hebben gehad, zeggen dat die vijf minuten je weken frustratie achteraf kunnen besparen.
Want als ze eenmaal in je koffer zitten, volgen ze je overal.