Nu de mand volledig gevoerd was, was het eindelijk tijd om te kijken of het project ook echt als plantenbak zou werken. Voorzichtig werd beetje bij beetje potgrond toegevoegd aan het midden. Toen de mand zich vulde, gebeurde er iets interessants. Het gewicht van de aarde drukte de bladeren stevig tegen de zijkanten van het frame, waardoor ze op hun plaats bleven en een nog sterkere natuurlijke bekleding kregen. Wat er even eerder delicaat had uitgezien, voelde opeens verrassend stevig aan.
Het duurde niet lang voordat de mand helemaal gevuld was en klaar om geplant te worden. Toen kwam het meest lonende deel van het hele project. De bloemen. Eén voor één werden de planten in de grond geplaatst, hun wortels voorzichtig bedekt en vastgezet. Naarmate er meer bloemen bijkwamen, begon de mand weer te transformeren. De stokken die de hele tijd in het middelpunt van de belangstelling stonden, verdwenen langzaam naar de achtergrond terwijl de kleurrijke bloemen in het middelpunt van de belangstelling stonden.
Plotseling leek het niet langer op een knutselproject. Het zag eruit als een echte hanging basket. Het soort dat mensen bewonderen als ze door een tuincentrum lopen. Maar deze kwam helemaal niet uit een winkel. En toen de ophangkoorden eenmaal waren bevestigd en de mand op zijn plaats was getild, werd het eindresultaat nog indrukwekkender.