Vlak bij de rand van de tuin bevond zich een van de vrolijkste hoekjes van de hele tuin. Aan de stevige tak van een oude boom hing nog een band, maar deze was geen plantenbak of meubelstuk geworden. Het was een bandenschommel geworden. Ze gaf toe dat het niet het meest ingewikkelde project was dat ze ooit had aangepakt, maar het werd al snel een van de meest bevredigende. Telkens wanneer vrienden hun kinderen of kleinkinderen meebrachten voor een bezoek, was de schommel bijna altijd binnen enkele minuten bezet.
Volwassenen glimlachten terwijl ze zagen hoe oude herinneringen weer boven kwamen, terwijl de jongere bezoekers gewoon genoten van het schommelen zonder erbij stil te staan wat het ooit was geweest. Dat is wat ze het leukste vindt aan het hergebruiken van oude materialen. Mensen zien uiteindelijk niet meer wat een voorwerp vroeger was. Ze merken alleen op wat het is geworden. Toen onze rondleiding ten einde liep, wees ze naar de rest van haar tuin en moedigde ze ons aan om nog een laatste blik te werpen.
Pas toen beseften we hoeveel banden stilletjes onderdeel van het landschap waren geworden.