Een van de eerste ideeën die mensen opperden was verrassend eenvoudig. Een ijdelheid. In eerste instantie leek het niet te werken. De ruimte leek te krap, te vreemd gevormd. Maar hoe meer mensen erover nadachten, hoe logischer het werd. Het schuine plafond creëerde een natuurlijk kader en de diepte van het hoekje was precies genoeg voor een compacte opstelling. Het enige wat echt nodig was, was de juiste indeling. Een zwevend aanrecht zou alles licht en overzichtelijk houden. Een ronde spiegel kon de hoeken van de ruimte verzachten. En met de juiste verlichting kan de hele hoek veranderen van schemerig en vergeetachtig in warm en opzettelijk.
Wat ooit aanvoelde als een bijkomstigheid, begon opeens doelgericht te voelen. Het ging er niet om iets in de ruimte te forceren. Het ging erom iets te kiezen dat er perfect bij paste. En toen begonnen mensen zich iets belangrijks te realiseren. Dit was niet zomaar een raar restje ruimte in huis. Het was een ruimte die echt tot iets nuttigs gevormd kon worden – zolang je maar ophield met proberen om het als een normale kamer te behandelen.
Toen had iemand een heel ander idee. Ga naar de volgende pagina om erachter te komen: