Babymeisje begon zich vreemd te gedragen — moeder plaatste een verborgen camera en legde een nachtmerrie vast!

Sarah merkte de verandering voor het eerst op een dinsdagochtend. De acht maanden oude Lula begroette Rebecca, de oppas die voor haar zorgde, altijd met een tandeloze glimlach. Die ochtend begroef ze in plaats daarvan haar gezicht tegen Sarahs schouder. „Hé, Lulabug,” zei Rebecca, terwijl ze haar handjes uitstak. Lula verstijfde onmiddellijk. „Dat is vreemd,” mompelde Sarah. Rebecca lachte zachtjes. „Misschien heeft ze besloten dat ze niet van dinsdagen houdt.” Toen begon Lula luid te huilen en zich nog steviger aan Sarah vast te klampen.

Sarah probeerde er luchtig over te doen. “Ze heeft vannacht nauwelijks geslapen. Ze is waarschijnlijk oververmoeid.” Rebecca knikte en knielde naast Lula neer met haar knuffelkonijn. “Wil je Mr. Bunny?” vroeg ze. Lula draaide zich weg. Sarah aarzelde bij de deur. “Roep me maar als ze zo blijft.” ‘Dat zal ik doen,’ beloofde Rebecca. ‘Ga maar. We redden ons wel.’ Sarah vertrok, maar Lula’s gehuil volgde haar de gang in.

Die avond kwam Sarah vroeg thuis. Rebecca was de was aan het opvouwen, terwijl Lula rustig in haar box zat. „Hoe ging het met haar?” vroeg Sarah. ‘Na de lunch ging het beter,’ zei Rebecca. Ze liep naar haar toe en bukte zich. Lula’s rug verstijfde. Haar hoofd draaide scherp om en ze gilde het uit. Rebecca trok haar handen schokkerig terug en zei: ‘Ik heb haar niet eens aangeraakt.’ Sarah staarde naar haar dochter en dacht koortsachtig na over wat er aan de hand zou kunnen zijn.