Babymeisje begon zich vreemd te gedragen — moeder plaatste een verborgen camera en legde een nachtmerrie vast!

De verbetering kwam geleidelijk. Eerst nam Lula’s nachtelijke verstikkingsgevoel af. Daarna hield ze op met zich te krommen na de meeste flesjes. Sarah en Daniel volgden de voedingsinstructies van de specialist op en noteerden elk voorval. Aan het einde van de week keek Daniel naar de bijna lege pagina in hun notitieboekje. „Drie dagen zonder één keer,“ zei hij. Sarah glimlachte. „Ik durf het nog bijna niet te geloven.“

Rebecca kwam maandagochtend terug. Ze bleef net binnen de keuken staan. ‘Misschien moet ik haar maar naar me toe laten komen,’ zei ze. Sarah knikte. Lula staarde een paar seconden naar Rebecca. Toen verscheen er een brede glimlach op haar gezicht. Ze trapte met beide beentjes en reikte naar voren. Rebecca lachte. ‘Nou, hallo van jou ook.’ Sarah bedekte haar mond. Daniel fluisterde: ‘Ik denk dat dat de laatste vraag beantwoordt.’

Even later trof Sarah Rebecca aan terwijl ze koffie zette. ‘Ik ben je een verontschuldiging verschuldigd,’ zei ze. Rebecca schudde haar hoofd. ‘Je beschermde je dochter.’ ‘Toch heb ik je beschuldigd.’ Rebecca keek naar de kinderkamer. ‘En ik had beter moeten uitleggen hoe beangstigend die voorvallen eruit zagen.’ Sarah liet de camera enkele weken hangen. Op een middag trilde haar telefoon. Ze aarzelde even voordat ze de beelden opende. Lula kroop over het tapijt terwijl Rebecca een bal naar haar toe rolde. ‘Nog een keer!’ lachte Rebecca. Deze keer glimlachte Sarah ook.