Sarah reageerde geprikkeld, haar stem scherp. „Ik denk dat ik jou dat zou moeten vragen. Dit is mijn huis. Wat doe je hierbinnen?“ De man keek nog verbaasder en deed een stap achteruit om naar het stel achter hem te kijken. „Uw huis? Mevrouw, ik ben makelaar. We voeren gewoon een laatste inspectieronde uit vóór de overdracht. De nieuwe kopers bekeken de indeling.”
Sarah staarde hem volkomen verbijsterd aan. „Kopers? Mijn broer en ik zijn de eigenaren van dit pand. Het staat absoluut niet te koop.” De professionele glimlach van de makelaar verdween volledig. Hij opende een digitale map op zijn tablet en draaide het scherm naar haar toe. „Het spijt me, maar dit is een door de rechtbank bevolen liquidatie. Het pand is momenteel in een escrow-verkoop, en de afsluitende overschrijvingen staan gepland om binnen minder dan achtenveertig uur te worden afgerond.”
Sarah voelde de grond onder haar voeten wegzakken. Nog voordat de makelaar zijn zin kon afmaken, draaide ze zich op haar hielen om en rende de trap af naar haar auto. Ze moest dit tegenhouden.