Ze goot de cola langzaam langs de binnenrand van de toiletpot. In plaats van alles in één keer in het water te gieten, bewoog ze de fles voorzichtig langs de rand. De bruine vloeistof stroomde langs het porselein naar beneden en bedekte de vlekkerige plekken. Al snel werd het water in de pot donker en bruisend. Het zag er zeker nog niet schoner uit. Sterker nog, wie op dat moment de badkamer was binnengekomen, had misschien gedacht dat er iets ernstig mis was gegaan.
Toen er ongeveer een halve liter was toegevoegd, zette ze de lege fles opzij. Ze trok het toilet niet door en ging ook niet meteen met een borstel op de vlekken in. De drank moest even in contact blijven met de afzettingen. De milde zuurgraad zou geleidelijk een deel van het vuil losmaken, vooral rond de waterlijn. Om het experiment een eerlijke kans te geven, was geduld belangrijker dan krachtig schrobben.
Ze sloot het toiletdeksel en liet de cola even inwerken. Even laten inwerken kan helpen bij lichte verkleuringen, hoewel hardnekkigere afzettingen doorgaans aanzienlijk meer tijd nodig hebben. Door het minstens een uur – of zelfs een hele nacht – te laten staan, krijgt de vloeistof meer tijd om in te werken. Gedurende deze periode mag niemand het toilet gebruiken of doorspoelen. De toiletpot bleef gevuld met een onsmakelijk donker mengsel, en er was nog steeds geen aanwijzing dat deze bizarre methode iets had opgeleverd.