Toen Mia en Jake voor het eerst op zoek gingen naar tiny houses op wielen, viel hen iets vreemds op. Hoe mooi de huisjes er online ook uitzagen, veel ervan leken hetzelfde probleem te hebben zodra je binnenstapte. De ruimte voelde kleiner aan dan zou moeten. Een bed nam de helft van de kamer in beslag. Opbergruimte was in elke hoek gepropt. En na een tijdje kon het hele huis meer aanvoelen als een verzameling compromissen dan als een plek die echt was ontworpen om in te wonen.
Het stel vond het idee van een leven op de weg geweldig, maar ze hadden geen zin om constant om hun meubels heen te moeten werken. Ze wilden iets dat open aanvoelde. Iets dat praktisch aanvoelde. En het allerbelangrijkste: iets dat aanvoelde als een echt thuis. Toen kwamen ze een oude schoolbus tegen. Op het eerste gezicht zag die er niet indrukwekkend uit. Maar hoe meer ze erover nadachten, hoe meer potentieel ze zagen. Een schoolbus bood veel meer bruikbare ruimte dan een typische omgebouwde bestelwagen, terwijl ze er toch mee konden reizen waar ze maar wilden.
Dus kochten ze hem. Vervolgens stelden ze zichzelf een uitdaging. Zouden ze een oude bus kunnen ombouwen tot een huis dat verrassend ruim aanvoelde, zonder in te boeten aan de voorzieningen die nodig zijn om er fulltime in te wonen? Het antwoord zou uiteindelijk bijna iedereen die binnenstapte verrassen.