Luis liep meteen weer het kantoor van Priya binnen en legde zijn dikke logboek precies bovenop de veiligheidsclausule uit 1998. Hij bracht het deze keer niet als een persoonlijke wrok naar voren; hij verwoordde het in de enige taal die bedrijfsbestuurders echt begrepen.
"Als er vanavond een ambulance vast komt te zitten achter de auto van een donateur en een gast krijgt een medisch noodgeval, dan ligt de wettelijke aansprakelijkheid volledig bij de ziekenhuisleiding," zei Luis kalm. "Geef je goedkeuring voor een 'eenmalige noodproef' van het reglement. Je beschermt het ziekenhuis hiermee gewoon tegen een enorme rechtszaak."
Priya keek heen en weer tussen de berg aan fotografisch bewijsmateriaal en de ondertekende juridische clausule, half geamuseerd en half doodsbang. „Je speelt met vuur, Luis. Als de CEO erachter komt...“ „Dat kan hem niets schelen zodra hij de veiligheidscijfers ziet,“ antwoordde Luis op zijn gebruikelijke kalme toon. Priya haalde diep adem, pakte haar officiële rode goedkeuringsstempel en drukte die met een klap op het papier. „Ga maar,” mompelde ze.