Een landarbeider ziet hoe zijn baas midden in de nacht iets sleept, maar wat hij daarna deed, zorgde ervoor dat hij 112 belde

Eli trok zich terug in de richting van zijn hek, maar hij kon zijn ogen niet van de oude man afhouden. Raymond gebruikte de koevoet niet. In plaats daarvan wikkelde hij iets zwaars in een vettig jutezeil dat hij uit zijn tractorschuur had gehaald, en liep hij vlot naar zijn huis. Wat het ook was, het was zeker geen gewone boomwortel.

Omdat zijn nieuwsgierigheid de overhand kreeg, sloop Eli stilletjes naar de zijveranda van de boerderij. Door het open raam hoorde hij Raymond luid in de vaste telefoon praten, terwijl hij een vreemd, zwaar voorwerp beschreef dat hij uit de grond had getrokken. Na een lange stilte ving Eli Raymonds gefrustreerde antwoord op: „Hoezo, het gewoon laten liggen? Laat ik het dan maar in de modder kapotgaan?!” Raymond sloeg de hoorn neer en mompelde vloeken onder zijn adem.

Eli leunde achterover tegen de houten muur, met gefronst voorhoofd. Hoe kon de persoon aan de telefoon Raymond zo van zijn stuk brengen? Er klopte iets niet.