Danny liep naast de federale agent de laadruimte binnen, terwijl agenten de verdachten in de boeien sloegen en Vance in bedwang hielden, die trilde van opluchting. De telefoon van de agent trilde: er was een bericht binnengekomen van het laboratorium dat het monster had onderzocht dat in Danny’s reparatiewerkplaats was achtergelaten, waarmee eindelijk een einde kwam aan het mysterie dat Danny de hele ochtend al had gekweld.
De agent wendde zich tot Danny en Vance en onthulde eindelijk de waarheid: de harde bruine plaatjes die in de rand waren verwerkt, waren schubben van een schubdier – het illegaal gestroopte keratinepantser van een beschermd zoogdier dat in Azië en Afrika voorkomt en op de zwarte markt voor traditionele geneeskunde honderdduizenden dollars waard is.
Vance schudde Danny’s hand met diepe dankbaarheid, zich realiserend dat Danny’s snelle beslissing om het zware wiel te verwisselen niet alleen zijn leven had gered, maar ook een internationale misdaadbende ten val had gebracht. Die avond, toen Danny terugreed naar zijn winkel, keek hij naar de voorbijrijdende vrachtwagens op de Interstate 10, in de wetenschap dat hij nooit meer op dezelfde manier naar een gewoon wiel zou kijken.