Vier maanden later, op een stralende zondag in februari, stroomde een klein wit kerkje vlakbij de boerderij van oma Ruth vol met familie en vrienden. Ruthie werd gedoopt, gewikkeld in de hemelsblauwe deken met de met de hand geborduurde sterren. Kayla stond naast Tyler en glimlachte toen hun dochter haar hand uitstrekte naar de vrouw die naast het doopvont stond te wachten.
Denise had twee uur gereden om erbij te zijn, gekleed in haar mooiste stofroze jurk. Kayla had haar gevraagd om Ruthie’s peettante te worden, een uitnodiging die ze onder tranen van geluk had aangenomen. Joanne huilde de hele ceremonie lang, waarbij ze af en toe om zichzelf moest lachen terwijl ze naar een nieuw zakdoekje reikte. Na afloop verzamelde iedereen zich buiten in de koude zon voor foto’s en hartelijke felicitaties.
Voordat Denise vertrok, gaf Kayla haar een klein ingepakt pakje. Daarin zat het originele handgeschreven briefje, platgedrukt en zorgvuldig ingelijst. Denise staarde naar de woorden die zoveel levens hadden veranderd. ‘Ik vond dat je dit moest hebben,’ zei Kayla, terwijl ze haar omhelsde. Toen Denise het lijstje later op haar schoorsteenmantel zette, zag ze dat er op de achterkant nog een zin stond geschreven: Je hebt erom gevraagd.