Haar man had hun huis stiekem te koop gezet — en toen ontdekte ze de reden…

Tegen vrijdag begon de spanning het weinige dat er thuis nog aan normaliteit over was, te ondermijnen. Claire zat aan de andere kant van het keukeneiland en keek toe hoe Daniel een appel sneed; zijn bewegingen waren ongewoon scherp en gejaagd. „Is er iets aan de hand met je, Claire?” vroeg hij plotseling, terwijl hij het mes met een zacht klikje op de snijplank neerlegde. Hij keek haar recht aan, zijn wenkbrauwen gefronst in een mengeling van verwarring en frustratie. „Je bent al weken helemaal niet jezelf. Je praat nauwelijks met me, je komt altijd laat thuis, en elke keer als ik de kamer binnenkom, sluit je je af.”

Claire verstijfde; haar hart bonkte wild tegen haar ribben terwijl ze hard slikte. „Ik heb je toch al gezegd dat het op het werk de laatste tijd erg stressvol is geweest.”

Daniel slaakte een koele, cynische zucht en schudde zijn hoofd. „Juist. Werk.” Hij wreef over zijn nek en draaide zich van haar weg, richting de gootsteen. Hij zag er uitgeput uit, zichtbaar gespannen door een spanning die Claire niet helemaal kon doorgronden. Voor haar was elk teken van zijn teruggetrokkenheid en irritatie gewoon het bewijs dat zijn geduld opraakte, dat hij het einde van zijn Latijn bereikte en zich voorbereidde om hun huwelijk de rug toe te keren zodra de deal rond was.