Op vrijdagavond kleedde Daniel zich onberispelijk en vroeg hij Claire om een ritje te maken vóór hun jubileumdiner, onder het voorwendsel dat hij „een woning wilde bekijken die een collega had aanbevolen”. Toen hij voor de stoep van Oakridge Lane 412 stopte, stokte Claire’s adem. Daniel zette de motor uit, draaide zich naar haar toe, stak zijn hand in zijn jaszak en haalde daaruit dezelfde manilla-map tevoorschijn waar ze al wekenlang mee had geworsteld.
"Gelukkige zevende verjaardag, Claire," zei Daniel zachtjes, terwijl zijn stem trilde van emotie toen hij het haar overhandigde. "Ik weet dat ik de laatste tijd wat afstandelijk en vreemd ben geweest. Ik probeerde de ultieme verrassing voor elkaar te krijgen."
Claire opende de map met trillende handen. Er zat geen echtscheidingsaanvraag of een geheime bankrekening in, maar een akte van eigendomsoverdracht – waarmee 412 Oakridge Lane gezamenlijk op beider naam werd gezet. „Ik heb de eigenaren zes maanden geleden opgespoord,” legde Daniel uit, terwijl hij nerveus glimlachte. "Ik heb ons oude huis verkocht om de aanbetaling voor je droomhuis te financieren. Je had het er jaren geleden eens over gehad, en ik heb mezelf gezworen dat ik het voor je zou regelen."