De lange rit terug naar het privésafariresort verliep in een zware, verstilde stilte. Joseph reed de stoffige auto de grindoprit op, vlak naast de houten villa van de familie, en zette de luidruchtige motor uit met handen die nog zichtbaar trilden van de adrenaline.
Hij draaide zich op zijn stoel om en keek de geschokte ouders met een uitgesproken gevoel van spijt aan. „Ik bied mijn oprechte excuses aan voor wat er vandaag daarbuiten is gebeurd,” zei Joseph zachtjes. „Dat soort plotselinge agressie komt in deze gebieden uiterst zelden voor. Ik beloof jullie dat ik jullie morgenochtend via een heel andere, veel veiligere route zal brengen.”
David deed zijn uiterste best om zijn bange kinderen een kalm en stabiel zelfvertrouwen uit te stralen, en verzekerde Joseph ervan dat iedereen volkomen ongedeerd was. Ze wensten elkaar welterusten, pakten hun zware reistassen en trokken zich snel terug in de veiligheid van hun kamer, waar ze hun best deden om de aanhoudende angst van die dag van zich af te schudden.