Het breekijzer gleed onder het gezwollen deksel. Andrew zette zijn voet schrap tegen de zijkant, zijn spieren spanden zich aan. Met een kreun van protest gaf de klem uiteindelijk toe, het geluid galmde door de studeerkamer als een geweerschot. Stof spoot in de lucht, zwaar met de geur van schimmel en oude geheimen.
Een hartslag lang aarzelde hij, starend naar het deksel dat op een kier stond. Zijn borstkas verstrakte, zijn ademhaling was oppervlakkig. Toen, met trillende handen, tilde hij het helemaal op. Scharnieren kraakten. Binnenin lagen bundels papier, vergeeld door ouderdom, vastgebonden met verbleekt lint. Daaronder knipoogden lederen omslagen vaag door lagen afbrokkelend weefsel.