“Mr Calloway, goedemorgen. Ze zijn boven klaar voor u.” Ze liep zelf met hem naar de gang. Toen ze terugkwam passeerde ze Elias zonder hem aan te kijken en ging weer achter haar bureau zitten. Elias draaide zijn hoed langzaam in zijn handen en keek naar de deur aan het einde van de gang. Hij vroeg zich af hoe lang het nog zou duren voor hij aan zou komen.
Ongeveer twintig minuten later schoven de voordeuren open en kwam er een man binnen die de temperatuur van de kamer veranderde zonder het te proberen. Hij was ergens in de vijftig, breedgeschouderd, in een antracietkleurig pak dat paste zoals dure pakken passen – alsof het speciaal voor hem was gemaakt.