Elias Boone had niet veel nette kleding. Hij had zijn overhemd van de kerk – een lichtblauwe button-down die hij geperst hield en apart van al het andere ophing – en zijn goede donkere broek die Margaret in 2011 voor hem had uitgezocht op de kledingafdeling van de bouwmarkt omdat ze zei dat hij ten minste één broek nodig had die geen geschiedenis had.
Hij trok ze die ochtend allebei aan en stond even voor de badkamerspiegel om te beslissen of het genoeg was. Het zou wel moeten. Margaret was altijd degene geweest die wist hoe ze zich voor dit soort gelegenheden moest presenteren.