Fitch zei niets. Er viel niets meer te zeggen. Hargrove draaide zich naar Elias en toen hij dat deed veranderde zijn uitdrukking – de professionele ernst maakte plaats voor iets oprechts. “Meneer Boone. Ik ben u een verontschuldiging schuldig namens deze bank. Wat u vandaag hebt meegemaakt was onacceptabel.” Hij gebaarde naar de gang.
“Ik wil graag dat u met ons meekomt. We nemen alles in Margaret’s dossier door en zorgen ervoor dat u vertrekt met een duidelijk begrip van alles wat ze u heeft nagelaten. Dat had al uren geleden moeten gebeuren.” Elias stond midden in de lobby met de versleten leren map onder zijn arm en zijn hoed in zijn hand.