De gasten begonnen te arriveren, hun stemmen klonken vol verwachting. Muziek vulde de ruimte, licht en hoopvol. De locatie veranderde langzaam in iets levends, gonzend van verwachting. Ashley voelde zich erdoor meegesleept en was dankbaar voor de afleiding, want de vertrouwde zenuwen beklemden opnieuw in haar borstkas.
Calvin was openlijk emotioneel, zijn ogen glinsterden als hij Ashley aankeek. Hij omhelsde haar langer dan normaal, zijn stem dik van trots en ongeloof. Hem zo te zien verzachtte iets in haar, herinnerde haar eraan hoeveel deze dag betekende naast de spanning die ze maar niet van zich af kon schudden.