Achter haar aarzelde de officiant. Ashley stak een hand op zonder om te kijken. “We hebben een moment nodig,” zei ze. De kamer viel stil. Bill volgde, stil, zijn gezicht strak. Rowena kwam als laatste, kalm, de handen gevouwen. De ceremonie pauzeerde, opgeschort in een ongemakkelijke stilte.
De deur sloot achter hen, de viering volledig dempend. Ashley draaide zich om, ademde oppervlakkig. “Leg eens uit,” zei ze, haar stem trilde ondanks haar poging om hem stabiel te houden. “Waarom draag je vandaag wit? Waarom doe je me dit aan?” Haar handen trilden terwijl ze sprak.