Rowena antwoordde niet meteen. Ze keek Ashley zorgvuldig aan, alsof ze elk woord met zorg koos. “Dit was nooit bedoeld om je pijn te doen,” zei ze rustig. De kalmte in haar stem wakkerde Ashley’s woede alleen maar aan, waardoor haar terughoudendheid aanvoelde als afwijzing in plaats van vriendelijkheid.
“Mij pijn doen?” Ashley lachte bitter. “Je kon onmogelijk denken dat dit niet zou gebeuren. Het voelt opzettelijk. Zoals alles.” Ze gebaarde vaag tussen hen in. “Jaren van afstand, en dit is hoe je op mijn trouwdag verschijnt?” Haar stem kraakte ondanks haar vastberadenheid.