Ashley schudde haar hoofd. “Stop,” zei ze. “Ik begrijp het niet.” Haar zekerheid ontrafelde zich, draadje voor draadje. Rowena sprak zachtjes. “Dat had je niet kunnen doen,” zei ze. “Maar het is nu tijd.” Ashley voelde zich plotseling uit balans, alsof de grond onder haar was verschoven.
Bill sprak eindelijk, zijn stem laag. “We kenden elkaar van het werk. Ik gaf Simone een lift naar huis,” zei hij. “Ze kwam net van een pasbeurt.” Ashley keek hem scherp aan. “Een pasbeurt?” Bill knikte een keer. “Ze had de jurk bij zich. In een kledingzak. Ze was nerveus dat het gekreukt zou raken.”