Buiten de rechtszaal haalde Vincent haar in bij de liften. “Dat was het?” vroeg hij lachend onder zijn adem. “Al dat drama om alimentatie?” Alexis reageerde niet. “Je had meer kunnen krijgen,” ging hij verder. “Maar ik denk dat dit bij je past. Een eenvoudig leven. Oma’s huis. Je hield altijd al van klein.”
Hij leunde dichterbij. “Weet je… Ik voel me bijna slecht.” Alexis keek hem toen aan. “Jij?” vroeg ze. Hij grijnsde. “Je bent van alles weggelopen.” Ze hield zijn blik vast, kalm op een manier die hem verontrustte. “Nee,” zei ze. “Ik ben weggelopen van schulden.”