Ze drukte op de liftknop. “Er gaat geld weg uit het bedrijf,” zei Alexis gelijkmatig, alsof ze commentaar gaf op de temperatuur. “Niet allemaal tegelijk. Niet op een manier die alarmbellen doet rinkelen. Maar het bloedt al een tijdje weg.”
Vincent lachte een keer – scherp, broos. “Je bluft.” Ze ging er niet op in. “Je uitgaven,” ging ze verder. “De plotselinge. De dingen die je niet meer langs me heen liet lopen. De leningen die je aanging op naam van het bedrijf omdat ze sneller waren dan wachten op cashflow.” Ze pauzeerde. “Je ging te ver.”