“Kom op, kom op,” siste hij, terwijl hij opnieuw aan het koord rukte. De skiff schommelde hevig toen er een nieuwe deining onder hem opkwam, geen wind, geen reden, alleen iets enorms dat in de diepte verschoof. De boot rolde zo ver dat het zeewater over de zijkant klotste en zijn laarzen doorweekte. Zijn hart klopte in zijn borstkas. Als hij kantelde, was hij er geweest.
Eindelijk sloeg de motor aan. Met een oorverdovend gebrul kwam hij weer tot leven en stuurde trillingen door de romp. Erik draaide de gashendel open en de skiff sprong naar voren, de boeg sneed in het donker. Achter hem steeg het water opnieuw, een deining krulde onnatuurlijk, alsof er iets vlak onder het oppervlak volgde. Hij durfde niet achterom te kijken.