De grotere beer stond stil, zijn ogen onleesbaar maar kalm. Toen, zonder een geluid te maken, draaiden de beren zich om en verdwenen in de bomen. Evelyn stond daar voor een lang moment, aan de grond genageld, haar hart vol met een vreemde pijn.
Dankbaarheid. Verwondering. Verlies. Toen draaide ze zich om en liep terug naar de stad. Het politiebureau was stil toen ze aankwam, het dagboek stevig in haar hand. Ze vroeg of ze iemand van wildlife enforcement kon spreken.