Aan de andere kant, als er iets zou gebeuren na het opstijgen, zou de verantwoordelijkheid er wel toe doen. Er zouden rapporten worden geschreven. Er zouden vragen worden gesteld. Er zouden namen aan verbonden worden. Niemand wilde de persoon zijn die willens en wetens toestond dat de verkeerde dingen bleven zitten.
Alyssa realiseerde zich ook met plotselinge sympathie dat het niet de schuld van de bemanning was. Zij hadden het probleem niet gecreëerd. Alyssa zag dat nu in. Ze hadden een probleem geërfd, gevangen tussen een systeem dat niet voelde en een realiteit die wel voelde.