Ze hadden het te laat ontdekt – na het instappen, het verzegelen van de deuren en het verplaatsen van mensen als stukken totdat er eentje niet meer wilde passen. Zoals de begeleider had uitgelegd, was er een reëel gevaar en ze hadden geen precedent voor wat ze onder deze omstandigheden moesten doen.
Alyssa bukte zich en maakte haar veiligheidsgordel langzaam los, de klik weerklonk luider dan zou moeten. Elke beweging voelde nu weloverwogen, met een betekenis. Ze wist dat ze geen andere keuze had. Natuurlijk wilde ze naar huis, maar niet met het risico het leven van iedereen aan boord in gevaar te brengen.