De sociale media werden overspoeld met video’s voordat de bel ging. Verschillende video’s lieten zien hoe de jongens in een sprint met worstenpoten uitbarstten, met een gekwelde uitdrukking en met moeite het onheil op afstand hielden. Onderschrift na onderschrift maakte ze het mikpunt van grappen. Zelfs de leraren grijnsden achter hun koffiekopjes. De school veranderde in een symfonie van gegrinnik en dichtslaande badkamerdeuren.
Tegen de tijd dat de Engelse les begon, zat Connor alleen achter zijn bureau, fel om zich heen starend alsof hij iedereen uitdaagde om te lachen. Zijn team was verslagen en verdween in groepjes richting de jongenskamer. Een zwakke kolk in zijn buik baarde hem ook zorgen, maar zijn trots hield hem koppig op zijn stoel.