Jacob aarzelde, probeerde de juiste woorden te vinden. “Uh, ja,” stamelde hij. “Ik zoek iemand, een meisje dat Lena heet. Ik denk dat ze hier misschien is.” De ogen van de man vernauwden zich. “Dit is een privé faciliteit. Als u geen patiënt of familie bent, kan ik u niet helpen.”
Jacob voelde een golf van frustratie. Hij wist zeker dat Lena er was, maar de serieuze toon van de man deed Jacob beseffen dat hij voorzichtig moest zijn met wat hij nu zei. “Ze heeft iets in mijn auto achtergelaten,” legde Jacob rustig uit. “Ik wilde het alleen terugbrengen.”