Zoals elke dag wachtte Amir op het metrostation toen hij een onwaarschijnlijke passagier tussen de andere forenzen opmerkte. De onwaarschijnlijke passagier was een hond. Eerst nam hij aan dat de hond van iemand was, maar hij had het mis. De man wist dat hij niet meer stil kon blijven zitten. Hij moest uitzoeken waar de hond heen ging.
Maar toen hij de bewegingen van de hond volgde, realiseerde hij zich dat er iets vreemds aan de hand was. De hond leek op een missie te zijn, hij bewoog zich doelgericht door de mensenmenigte en week geen enkele keer van zijn pad af. Amirs nieuwsgierigheid was gewekt. Amirs nieuwsgierigheid was gewekt en hij wist dat hij dit mysterie tot op de bodem moest uitzoeken.