Marsh zei het eerder dan hij: “Toen de betalingen stopten, veranderde er iets. Ze konden niet naar de politie gaan zonder de fraude en de valse identiteiten aan het licht te brengen. Ze konden geen contact opnemen met familie zonder hen in gevaar te brengen. Maar ze konden wel een foto mailen naar de rechercheur wiens naam op de sluiting van de zaak in 1994 stond, in de hoop dat hij zou kijken.”
Dellray dacht aan Patricia Hartwell, haar geest scherp en haar dochter officieel 32 jaar dood. Hij dacht aan Lorraine Calloway, elke dag bij haar zoon en dood zonder het ooit te weten. Wat de juridische dimensies ook waren van wat de Calloways hadden gedaan, de menselijke kosten waren enorm geweest.