De Calloways verhuisden die ochtend naar een federaal onderduikadres in Knoxville: twee agenten op rotatie, locatie onbekend, registratie onder een casusnummer. Dellray reed terug naar Asheville in de ochtendschemering met de bewijskoffer op de passagiersstoel. Hij dacht na over de 58 pagina’s die hij in 1994 had verzameld.
De zaak liep nu op meerdere sporen tegelijk: Pruitt in hechtenis, die weigerde te spreken; de bewijskoffer die werd gecertificeerd; de bedrijfsfraude die werd opgebouwd door een federale aanklager die nu de pendrive had bekeken; de eigen juridische blootstelling van de Calloways die in kaart werd gebracht met een federale openbare verdediger.