Patricia Hartwell kwam alleen naar het kantoor, ging rechtop zitten en zei met vlakke stem: “Claire belde me tijdens de huwelijksreis. Ze zei dat de bergen prachtig waren. Ze zei dat ze thuis miste.” Haar ogen hielden die van Dellray vast. Ze zei: “Ik kan niet geloven dat ze weg is – iets zegt me dat er meer is.”
Hij geloofde Patricia toen. Dat deed hij nog steeds. Maar hij geloofde het bewijs meer, dat was waar detectives voor getraind zijn. De zaak was gesloten. 32 jaar lang had het in hem geleefd. Het was een van zijn eerste serieuze zaken en het verliet zijn systeem nooit helemaal.