Nu kwam deze foto, met de stempel van juni 2006, twaalf jaar nadat ze vermist werden, maar 20 jaar geleden. Iemand had deze afgedrukt, geadresseerd in blokletters en naar zijn bureau gestuurd. Iemand wilde dat hij keek. De vraag die in zijn borst hamerde was niet alleen wie het had gestuurd. Het was: Waarom hadden ze het na zo lange tijd verstuurd?
Zijn eerste oproep was aan het forensisch lab: verifieer de foto. Tweede oproep: haal het bestand uit 1994 uit de opslag. Het derde telefoontje was naar zijn leidinggevende, speciaal agent Renata Voss, die luisterde zonder te onderbreken en toen precies twee woorden zei – “Rustig, Marcus” – voordat ze ophing.