De agenten ontdekten al snel de omvang van hun operatie. Deze criminelen waren het mortuarium binnengeslopen onder het mom van lijken en verborgen zich in het volle zicht. Wanneer de nacht viel, kropen ze uit de zakken, namen verschillende lijkenhuisbenodigdheden en andere medische benodigdheden mee en verkochten die op de zwarte markt. Nathan’s geest duizelde. Hij dacht dat hij getuige was van het bovennatuurlijke, maar dit was veel erger dan een spook.
De operatie was al maanden aan de gang, onopgemerkt door iedereen behalve Nathan. Het lijkenhuis, geïsoleerd en zelden gecontroleerd, werd een perfecte schuilplaats voor de dieven. Het ziekenhuis, overweldigd en onderbemand, dacht er nooit aan om de ontbrekende voorraden in vraag te stellen. Pas Nathan, met zijn frisse blik, begon de anomalieën op te merken.