Oliver verontschuldigde zich en liep terug naar Anna, die net klaar was met haar dans met Michael. “Kunnen we praten?” fluisterde hij, bijna smekend.
Anna knikte, de onzekerheid keerde terug in haar ogen, maar ook een glinstering van iets anders – vastberadenheid. Ze liepen terug naar de kamer waar zijn laptop stond, elke stap zwaar door het gewicht van wat hij ging zeggen.