Er volgden er meer. Waarschuwingen vermomd als advies. Suggesties dat verder graven hem alleen maar weer pijn zou doen. Sam las ze allemaal zorgvuldig, lette op zinsopbouw, timing en toon. Angst had ook een patroon en deze berichten waren niet bedoeld om hem af te schrikken, maar om hem uit te putten.
Sam herinnerde zich precies wat dit hem eerder had gekost. De stilte na de publicatie. De deuren die dichtgingen zonder uitleg. De manier waarop de waarheid iemand sneller kon isoleren dan welke leugen dan ook. Hij voelde de oude aarzeling opkomen en dan weer wegzakken. Hij had al een keer verloren. Hij wilde Fortune niet nog eens verliezen.