Sam publiceerde zijn werk toch. Hij schreef met terughoudendheid en precisie, zoals hij altijd had gedaan. Hij liet de documenten spreken. Hij liet feiten zich rustig opstapelen totdat de ontkenning bezweek onder zijn eigen gewicht. Hij verzachtte de waarheid deze keer niet en hij verontschuldigde zich er ook niet voor.
Het verhaal werd binnen enkele dagen openbaar. De krantenkoppen verspreidden zich snel, versterkt door bewijs dat niet genegeerd kon worden. Lezers reageerden met ongeloof en daarna met woede. Wat eerst in forums werd gefluisterd, was nu onmogelijk te negeren.