Sam’s naam werd stil maar krachtig gezuiverd. Redacteuren reikten weer de hand. Uitnodigingen kwamen terug. Er waren geen publieke verontschuldigingen, maar het werk sprak voor zichzelf. Deze keer bleef de waarheid overeind, en hij ook.
Op een middag rende Fortune over een open veld zonder pijn of stijfheid. Hij zakte niet in elkaar. Het was beweging, vrij en onbewaakt. Sam keek toe met een dichte keel, zich realiserend hoe lang de hond schade had gedragen zonder ooit gezien te worden.