Daarna, op de parkeerplaats, raakte een neef die Sarah nauwelijks kende haar arm aan en zei: “Het spijt me dat je dit moet meemaken.” Sarah bedankte en stapte in de auto voordat haar uitdrukking iets kon verraden. Dit doormaken. Alsof het weer was. Alsof het iets was wat Sarah overkwam in plaats van iets wat haar werd aangedaan.
De dagvaarding die Sherry weken eerder had ingediend kwam terug. Sherry belde en vroeg Sarah om langs te komen. De bankgegevens van het landgoed waren aanzienlijk gedetailleerder dan de spreadsheet die Diane had gedeeld. Sherry liep er langzaam doorheen, pagina voor pagina, totdat Sarah haar tegenhield. “Wat is dat?”