De beschuldiging over geld kwam van een andere neef – dat Sarah geld uit Ruths tas had genomen tijdens haar laatste weken. Het was zo specifiek dat Sarah in eerste instantie aannam dat het een misverstand was. Niemand verzint zoiets bijzonders, zei ze tegen zichzelf. Toen begreep ze dat dat precies de bedoeling was. Specificiteit was het wapen.
Ze belde Diane en probeerde rustig te praten. Diane was warm en afstandelijk tegelijk – de bijzondere warmte van iemand die de uitkomst van het gesprek al heeft bepaald. Ze zei: “Ik maak me zorgen om je. Verdriet maakt mensen gefixeerd. Ik ken een goede therapeut.” Sarah hing op en voelde zich beheerst, niet gehoord. Er was iets blijvends veranderd.