“Je hebt hem erin geluisd,” gromde Vance. Liam deinsde terug. “Dat was niet mijn bedoeling,” antwoordde hij. “Ik dacht dat ze me bang zouden maken. De banden doorsnijden. Me zouden slaan. Ik dacht niet dat ze de hele auto mee zouden nemen. Ik zweer het. Adam was mijn vriend, ook al geloof je het niet. De hele zaak heeft me al die tijd achtervolgd.”
“Je wist dat er een risico was,” drukte Vance. “En je liet hem gaan!” Liam knikte jammerlijk. “Ik zei tegen mezelf dat het niet die avond zou zijn,” zei hij. “Dat ik misschien paranoïde was. Dat als ik geen gevaar zag, het er niet echt was.”