Angst flikkerde over Liams gezicht. “Als ik dit officieel doe, komen ze me halen voordat jij iets kunt bereiken,” zei hij. Vance schudde zijn hoofd. “Ze zijn al naar je op zoek,” antwoordde hij. “Het verschil is dat ze deze keer niet het verhaal in handen krijgen.”
Vance liet Liam namen, routes en kleine diefstallen herhalen die steeds groter werden. Liam beschreef de mannen die het geld voorschieten, de auto’s die ze gebruiken en de manier waarop ze praten over “een voorbeeld stellen” als iemand hen dwarszit. Hij beschreef de bedreigingen die hij had genegeerd, het schuldgevoel dat achter hem aanzat sinds Adams dood.