Hij herhaalde de ruzie in de gang en de veronderstellingen. Hij begreep eindelijk dat van Adam houden betekende dat je van alles van hem moest houden: het goede, het koppige, het dwaze en het vriendelijke. Adam had zijn eigen keuzes gemaakt. Vance’s mislukkingen als vader waren belangrijk, maar ze waren niet de enige reden waarom het verhaal in deze bocht eindigde.
Hij legde het kompas op de barrière, precies op de plek waar het metaal ooit was geknikt. “In één ding had je het mis,” zei hij zachtjes. “Je was niet zomaar een chauffeur. Jouw keuzes waren belangrijk. Die van mij ook. Ik ben nog steeds hier. Ik zal het beter doen met wat er over is.” Toen stapte hij achteruit en liet de wind zijn naald draaien.