Vance probeerde het opnieuw. “Dit is geen verkeersrechtbank. Mensen komen in de problemen omdat ze op de verkeerde plek zijn. Dat weet je.” Adam keek naar zijn handen en toen omhoog. “Ik beroof niemand,” zei hij. “Ik zit alleen achter het stuur. Dan ben ik weg.” Vance hoorde een val opengaan.
“Adam, denk je dat je onopgemerkt blijft?” Vroeg Vance. “Als je eenmaal nuttig bent, laten ze je niet meer los.” Adams kaak verstrakte. “Je ziet me nooit als iets anders dan een toekomstig rapport,” zei hij. “Je gelooft eigenlijk niet dat ik iets goed of eerlijk zou kunnen doen.”